Voor- en nadelen van de gewone arbitrageprocedure
(gelegenheidsscheidsgerecht)

Het belangrijkste voordeel van het hof van arbitrage bestaat er voor beide partijen in dat in één instantie definitief executoriaal wordt beslist. De opeenvolging van instanties, die er bij de openbare rechtbanken toe leidt dat processen zich over verschillende jaren uitstrekken, valt bij het hof van arbitrage dus weg, zodat de procesduur wezenlijk korter is dan bij de openbare rechtbanken.

Het nadeel van het tot nu toe in Duitsland gebruikelijke gelegenheidsscheidsgerecht bestond erin dat normaal gesproken de beide partijen elk een scheidsrechter benoemen, die in geval van een rechtsgeding handelend moeten optreden om het te behandelen rechtsgeding buitengerechtelijk af te handelen.

De eerste activiteit van deze beide scheidsrechters (voorzover ze tijd hadden) begon met de benoeming van een derde, een zogenoemde Obmann (hoofdscheidsrechter). Hierop aansluitend diende men het eens te worden over het arbitragereglement volgens hetwelk het rechtsgeding moest worden afgehandeld.

Dit leidde er natuurlijk vaak toe dat reeds bij de keuze van de Obmann moeilijkheden ontsonden, aangezien de door de partijen benoemde scheidsrechters niet zelden een band hadden met de benoemende partij en trachtten haar belangen te verdedigen. De enige "neutrale" persoon in de beslechting van het rechtsgeding was dus de Obmann.

Er rezen ook dikwijls moeilijkheden doordat op het ogenblik waarop het effectief tot een rechtsgeding kwam, een van de scheidsrechters of de gekozen Obmann verhinderd was of om redenen van tijd, beroepsmatige of andere redenen niet in staat was zich onmiddellijk met het rechtsgeding bezig te houden.